Stichting Laka

Publicatie Laka-bibliotheek:
Vergunning verhoging verrijkingsgraad 4,4 procent (2004)

AuteurMin. VROM, Min. EZ, Min. SZ&W
1-01-8-23-41.pdf
Datumseptember 2004
Classificatie1.01.8.23/41 (BORSSELE I - VERGUNNINGEN, BEZWAREN & PROCEDURES)
Voorkant

Uit de publicatie:

1. Het besluit

1.1 Vergunning

      Aan N.V. Elektriciteits-Produktiemaatschappij Zuid-Nederland te Borssele (gem. Borsele) wordt
      krachtens artikel 15, onder a en b, Kew vergunning verleend voor de bij brief van 26 februari 2004,
      kenmerk KT/Bon/Rdo/B04004123, aangevraagde wijziging van de kernenergiecentrale Borssele
      (KCB), gelegen aan de Zeedijk 32 te Borssele.
      De wijziging houdt in een verhoging van de toegestane verrijkingsgraad van uranium-235 in de
      reactorbrandstof tot maximaal 4,4% en het verhogen van de maximale staafgemiddelde opbrand van
      de splijtstof tot 68 MWdag/kgU voor splijtstofelementen van het HTP-type, zoals beschreven in
      bijlage 1 bij de aanvraag.
      Tevens worden op verzoek van EPZ enkele voorschriften aangepast en worden eerder verleende
      vergunningen voor het verrichten van handelingen met splijtstoffen, radioactieve stoffen en
      röntgentoestellen thans in de integrale inrichtingsvergunning opgenomen. Tegelijkertijd worden
      ambtshalve enkele voorschriften m.b.t. algemene bedrijfsvoering, omgang met radioactieve bronnen,
      ontmanteling en meldingen geactualiseerd.

      Eén en ander wordt vergund zoals nader omschreven onder 1.3. De onder 1.4 genoemde documenten
      maken deel uit van de vergunning. De op de activiteit van toepassing zijnde regelingen worden
      gegeven onder 1.6. Aan de vergunning worden de onder 1.7 gestelde voorschriften verbonden.

1.2 Begripsbepalingen

      In deze beschikking wordt verstaan onder:
      • EPZ: N.V. Elektriciteits-Produktiemaatschappij Zuid-Nederland te Borssele (gem. Borsele).
      • KCB: kernenergiecentrale Borssele gelegen aan de Zeedijk 32 te Borssele.
      • De directeur KFD: de directeur Kernfysische Dienst van de VROM-Inspectie te ‘s-Gravenhage.
      • De aanvraag: de aanvraag zoals vermeld onder 2.1.
      • VR-KCB93: het Veiligheidsrapport Kernenergie-eenheid centrale Borssele 1993.
      • VR-KCB93 REV.1, VR-KCB93 REV.2 en VR-KCB93 REV.3: revisies (wijzigingen en
         aanvullingen) uit 1996, 1997 en 2001 op het veiligheidsrapport VR-KCB93.
      • VR-KCB93 REV.4: revisie op het veiligheidsrapport behorend bij deze aanvraag.
      • Ingekapselde bron: splijtstoffen of radioactieve stoffen die zijn ingebed in of gehecht aan vast
         dragermateriaal of zijn omgeven door een omhulling van materiaal met dien verstande dat zowel
         het dragermateriaal als de omhulling voldoende weerstand bieden om onder normale
         gebruiksomstandigheden elke verspreiding van splijtstoffen of radioactieve stoffen te voorkomen.
      • Broncertificaat: document, opgemaakt door de producent van de ingekapselde bron, waarop de
         belangrijkste gegevens zijn vermeld. In ieder geval moeten activiteit, isotoop, gegevens van de
         capsule, classificatie volgens ISO 2919/1980 en bronnummer van de ingekapselde bron worden
         vermeld. Van bronnen die vóór 1995 zijn geproduceerd moeten de gegevens worden vastgelegd
         voor zover ze beschikbaar zijn of te achterhalen zijn.
      • Bronhouder: behuizing van een ingekapselde bron, waaruit deze niet zonder hulpgereedschap is te
         verwijderen.
      • Radioactieve besmetting:
         a. onder radioactieve besmetting (anders dan voor vervoer) wordt verstaan een alfa besmetting van
            0,4 becquerel (Bq) of meer per cm2 of een bèta/gamma besmetting van 4 Bq of meer per cm2. Het
            betreft hier een afgewreven activiteit, waarbij het volgende in aanmerking wordt genomen:
            - het oppervlak dat wordt afgewreven zal circa 5 cm2 moeten bedragen.
            - de detectielimiet van de meting dient voor alle nucliden maximaal 2 Bq te bedragen. Deze
               waarde geldt dus zowel voor alfa als voor bèta/gamma bronnen. Hierbij is uitgegaan van
               technisch redelijk haalbare detectiegrenzen van meetapparatuur en niet van radiotoxiciteit.
               Dit omdat anders voor de minder toxische stoffen een besmetting moet worden toegestaan,
               die vanuit het ALARA-beginsel opgeruimd had moeten worden.
        b. onder radioactieve besmetting van ruimten of de inrichting daarvan wordt verstaan een afwrijf-
           bare oppervlaktebesmetting van radionucliden die alfastraling uitzenden van 0,4 Bq of meer per
           cm2 en voor radionucliden die bèta/gammastraling uitzenden van 4 Bq of meer per cm2.
        c. onder radioactieve besmetting in het kader van vervoer wordt verstaan een alfa besmetting van
           0,04 Bq of meer per cm2 of een bèta/gamma besmetting van 0,4 Bq of meer per cm2.
      • Lektest: een lektest is een controle van de behuizing van een radioactieve stof (vaak een capsule
        als ingekapselde bron) op radioactieve besmetting. Deze controle moet plaatsvinden in een ruimte
        die daarvoor is ingericht. Een bron wordt verondersteld lek te zijn wanneer een afgewreven
        activiteit van meer dan 185 Bq wordt aangetoond.
      • Besmettingscontrole: onder een besmettingscontrole wordt verstaan een controle van een voorwerp
        (niet zijnde een ingekapselde bron) op radioactieve besmetting. Bij deze controle wordt nagegaan
        of zich op de betreffende plaatsen radioactiviteit bevindt. Bij besmettingscontrole van een
        bronhouder worden die plaatsen gecontroleerd waarvan wordt verwacht dat in geval van een defect
        van de bron het eerst besmetting zal optreden.

1.3 Inhoud en geldigheid van de vergunning

      Met het verlenen van de gevraagde wijziging wordt de vigerende vergunning van 18 juni 1973, nr.
      373/1132/EEK, zoals nader vastgesteld bij Koninklijk besluit van 13 september 1979, nr. 46, en
      laatstelijk gewijzigd bij beschikking van 26 mei 1999, nr. E/EE/KK/99004680, gewijzigd.

      De wijzigingen van de vergunning naar aanleiding van de aanvraag betreffen:

      1. Het toepassen van splijtstof tot een maximale verrijkingsgraad van 4,4% en een maximale
         staafgemiddelde opbrand van 68 MWdag/kg in splijtstofelementen van het HTP-type, zoals
         beschreven in bijlage 1 bij de aanvraag.

      2. Het opnemen van alle reeds eerder separaat vergunde handelingen met splijtstoffen, radioactieve
         stoffen en ioniserende stralen uitzendende toestellen in de onderhavige inrichtingsvergunning,
         alsmede de thans verleende wijzigingen daarop. Dit betreft in zijn totaliteit:
         a. het voorhanden hebben van splijtstoffen in de vorm van splijtstofelementen tot een
             hoeveelheid van ten hoogste 200 ton uranium en die noch geheel, noch gedeeltelijk een
             verrijkingsgraad van 4,4% uranium-235 overschrijdt.
         b. het voorhanden hebben van maximaal 15 kg uranium met een verrijkingsgraad van maximaal
             3,3% uranium-235 in de vorm van UO2-tabletten met een activiteit van 1,67 gigabecquerel.
         c. het verrichten van handelingen met 3 detectoren, elk met circa 1,15 gram uranium met een
             gehalte van circa 93% uranium-235, ten behoeve van neutronendetectie in een opbrandmeter
             bestemd voor het bepalen van de versplijtingsgraad van splijtstof.
         d. het verrichten van handelingen met open en ingekapselde radioactieve bronnen ten behoeve
             van analysedoeleinden, meet- of regeltechniek (inclusief rookmelders) en
             calibratiewerkzaamheden. De maximaal aanwezige activiteit daarvan mag niet meer bedragen
             dan 4000 gigabecquerel.
         e. het verrichten van handelingen met twee ioniserende stralen uitzendend toestellen met een
             hoogspanning van maximaal 150 kV, ten behoeve van bagagecontrole.