Publicatie Laka-bibliotheek:
Selectie Steenzoutformaties in Nederland t.b.v. de opberging van laag- en middelactief vast radioactief afval (1973)
| Auteur | H.M.Harsveldt, RGD, RCN |
![]() | 1-01-4-30-59.pdf |
| Datum | mei 1973 |
| Classificatie | 1.01.4.30/59 (AFVAL - EINDBERGING: ZOUTKOEPELS & KLEI) |
| Opmerking | Rapport uit 1973, pas gepubliceerd in 1979 (uit brief aan Kamer 2 aug, 1979):
Tijdens de behandeling op 8 november 1978 van het verslag van een mondeling overleg over de proefboringen in het Noorden in verband met opslag van radioactief afval in zoutkoepels (15 100, nr. 2) heb ik mijn tijdens dat overleg gedane toezegging bevestigd het in 1973 door de Rijks Geologische Dienst aan de Stichting Reactor Centrum Nederland uitgebrachte rapport openbaar te maken, behoudens voor zover het private gegevens betreft. Ter nakoming van deze toezegging doe ik u bijgaand een afschrift van het desbetreffende rapport1 toekomen, waaruit deze private gegevens zijn weggelaten. (...) De Minister van Economische Zaken, G. M. V. van Aardenne |
| Voorkant | ![]() |
Uit de publicatie:
Selectie Steenzoutformaties in Nederland t.b.v. de opberging van laag- en middelactief vast radioactief afval Drs. H.M. Harsveldt Rijks Geologische Dienst I. Opdracht. Het verschaffen van de nodige informatie betreffende zoutvoorkomens binnen Nederland, met het doel uit deze voorkomens een selectie te rnaken van de voor opberg van laag- en middelactief vast radioactief afval meest geschikte afzetting. Deze opdracht werd verstrekt bij brief 3.4.2. JH/HMA Technische Dienst van 29 januari 1973 van het R.C.N. aan ondergetekende. II. Inleiding . In Nederland treden drie types Van zoutafzettingen op, te weten: a. zoutlagen: d.w.z. ongestoorde afzettingen van steenzout, die vrijwel niet aan latere plastische vervorming (halokinese) onderhevig zijn geweest. Deze lagen zijn o.m. aangetroffen op exploitabele diepte in de Twenthe/Rijn- en Boekeloconces? ie van de K.N.Z. en worden aldaar ontgonnen. De daar gevonden zoutdikten liggen tussen minimaal 30 en maximaal 100 meter. b. zoutkussens : d.w.z. brede opwelvingen van steenzout, van boven afgedekt door zwakhellende gesteentelagen, waarbinnen het steenzout in geringe mate vloeiingsverschijnselen (halokinese) vertoont. Het zout in deze structuren kan honderden meters dikte bereiken. c. zoutkoepels of zoutdiapiren: In deze structuren is het steenzout vanuit qrote diepte tot dicht onder de oppervlakte doorgedrongen, daarbij de afdekkende lagen boven het steenzout doorbrekend, dus een veel verder stadium dan die van de zoutkussens. Binnen in de aldus ontstane zoutkoepels of diapiren zijn onder invloed van het vloeien van het zout,de lagen sterk opgeplooid en dooreengewrongen, waardoor de oorspronkelijke laagopeenvolgingen verstoord zijn.


