Stichting Laka

Publicatie Laka-bibliotheek:
Selectie Steenzoutformaties in Nederland t.b.v. de opberging van laag- en middelactief vast radioactief afval (1973)

AuteurH.M.Harsveldt, RGD, RCN
1-01-4-30-59.pdf
Datummei 1973
Classificatie1.01.4.30/59 (AFVAL - EINDBERGING: ZOUTKOEPELS & KLEI)
OpmerkingRapport uit 1973, pas gepubliceerd in 1979 (uit brief aan Kamer 2 aug, 1979):
Tijdens de behandeling op 8 november 1978 van het verslag van een mondeling overleg over de proefboringen in het Noorden in verband met opslag van radioactief afval in zoutkoepels (15 100, nr. 2) heb ik mijn tijdens dat overleg gedane toezegging bevestigd het in 1973 door de Rijks Geologische Dienst aan de Stichting Reactor Centrum Nederland uitgebrachte rapport openbaar te maken, behoudens voor zover het private gegevens betreft. Ter nakoming van deze toezegging doe ik u bijgaand een afschrift van het desbetreffende rapport1 toekomen, waaruit deze private gegevens zijn weggelaten.
(...)
De Minister van Economische Zaken,
G. M. V. van Aardenne
Voorkant

Uit de publicatie:

Selectie Steenzoutformaties in Nederland t.b.v. de opberging van 
laag- en middelactief vast radioactief afval
Drs. H.M. Harsveldt
Rijks Geologische Dienst

I. Opdracht.
Het verschaffen van de nodige informatie betreffende zoutvoorkomens
binnen Nederland, met het doel uit deze voorkomens een
selectie te rnaken van de voor opberg van laag- en middelactief
vast radioactief afval meest geschikte afzetting. Deze opdracht
werd verstrekt bij brief 3.4.2. JH/HMA Technische Dienst van
29 januari 1973 van het R.C.N. aan ondergetekende.

II. Inleiding .
In Nederland treden drie types Van zoutafzettingen op, te weten:

a. zoutlagen: d.w.z. ongestoorde afzettingen van steenzout, die vrijwel niet 
aan latere plastische vervorming (halokinese) onderhevig zijn geweest. Deze 
lagen zijn o.m. aangetroffen op exploitabele diepte in de Twenthe/Rijn- en 
Boekeloconces? ie van de K.N.Z. en worden aldaar ontgonnen.
De daar gevonden zoutdikten liggen tussen minimaal 30 en maximaal 100 meter.

b. zoutkussens : d.w.z. brede opwelvingen van steenzout, van boven afgedekt door 
zwakhellende gesteentelagen, waarbinnen het steenzout in geringe mate 
vloeiingsverschijnselen (halokinese) vertoont. Het zout in deze structuren kan 
honderden meters dikte bereiken.

c. zoutkoepels of zoutdiapiren:
In deze structuren is het steenzout vanuit qrote diepte tot dicht onder de 
oppervlakte doorgedrongen, daarbij de afdekkende lagen boven het steenzout 
doorbrekend, dus een veel verder stadium dan die van de zoutkussens.
Binnen in de aldus ontstane zoutkoepels of diapiren zijn onder invloed van het 
vloeien van het zout,de lagen sterk opgeplooid en dooreengewrongen, waardoor de 
oorspronkelijke laagopeenvolgingen verstoord zijn.