Publicatie Laka-bibliotheek:
Kernenergie (1989)
| Auteur | Wetenschapslijn PWT |
| Datum | 1989 |
| Classificatie | 6.01.0.00/84 (ALGEMEEN) |
| Voorkant | ![]() |
Uit de publicatie:
Kernenergie uit kernsplijting In augustus 1945 viel de eerste atoombom op de Japanse stad Hirosjima. Het was een gruwelijke demonstratie van de haast onvoorstelbare krachten die vrijkomen bij de splijting van atoomkernen. In het laatste jaar van de Tweede Wereldoorlog gebruikten de Verenigde Staten kernsplijting vanwege de ongekende vernietigingskracht. Later kregen natuurkundigen oog voor kernsplijting als bron van energie. Atoms for Peace was het motto, en kernenergie werd geroemd als dè schone energie voor de toekomst. In brede kring werd het splijten van de atoomkern beschouwd als een uiterst fraai staaltje van menselijk vernuft, en dat was het natuurlijk ook. De techniek van kernsplijting wordt in artikel A uit de doeken gedaan. Dit artikel en het volgende maken duidelijk op welke wijze de grootst mogelijke hoeveelheid energie kan worden gewonnen uit het kleinste bekende stoffelijke deeltje, het atoom. Die energie wordt in een kerncentrale gebruikt om elektriciteit op te wekken. Volgens voorstanders is kernenergie op langere termijn absoluut noodzakelijk om aan de steeds toenemende vraag naar elektriciteit te kunnen voldoen (zie artikel C). Kernenergie is volgens hen milieuvriendelijk en relatief goedkoop. Dit laatste argument won aan kracht tijdens de oliecrises in het begin van de jaren zeventig, toen de olieprijzen de pan uitrezen en West-Europa zich pijnlijk bewust werd van haar afhankelijkheid van de olieproducerende landen. Het dalen van de olieprijzen en het ongeluk in de kerncentrale van Harrisburg (1979) deed de publieke opinie omslaan. De ramp in Tsjernobyl (1986) heeft de acceptatie van kernenergie nog meer kwaad gedaan. In de discussie over kernenergie is sinds Harrisburg en vooral Tsjernobyl de veiligheid een belangrijk twistpunt geworden. Sommigen menen dat kernenergie volkomen veilig is en dat een ongeluk als dat van Tsjernobyl onmogelijk in het Westen kan plaatsvinden, omdat onze kerncentrales door een andere constructie veiliger zijn. Deze visie stelt echter lang niet iedereen gerust. Hoewel volgens risico-analyses per centrale slechts eens in de honderdduizend jaar een ramp kan optreden, hebben zich in zeven jaar tijd immers twee serieuze ongevallen voorgedaan. Artikel L geeft aan wat de gevolgen voor Nederland zouden zijn, wanneer zich in een van onze centrales een ernstig ongeval zou voordoen. Tegenstanders van kernenergie wijzen verder op het mogelijke gevaar van terroristische aanslagen op kerncentrales (artikel H). Daarnaast staat ook de vermeende milieuvriendelijkheid van kernenergie ter discussie: elke stap in de kerncyclus levert namelijk een aanzienlijke hoeveelheid radio-actief afval op, met alle problemen vandien voor de opslag (artikelen F, Gen H). Als een ander bezwaar tegen kernenergie geldt de mogelijkheid de technologie te misbruiken voor de aanmaak van plutonium, een onmisbare grondstof voor kernwapens. Voorstanders van kernenergie wijzen er daarentegen er op, dat als een land per se kernwapens wil, niets en niemand kan voorkomen dat het aan zijn wapentuig komt. Het buiten werking stellen van kerncentrales zal volgens hen derhalve geen zoden aan de dijk zetten (artikelen H en I).
Deze publicatie is alleen op papier bij Laka beschikbaar, niet als pdf.
Publicaties zijn te leen of informeer of we een kopie kunnen maken. Soms, als we tijd hebben, lukt dat tegen kostprijs van de kopieën.

