Publicatie Laka-bibliotheek:
De risiko's verbonden aan de container- en bunkeropslag van kernafval. De twee droge opslag opties van de COVRA nader besproken (1987)
| Auteur | D.de Jager |
| Datum | december 1987 |
| Classificatie | 1.01.9.12/07 (COVRA - HABOG) |
| Opmerking | doublure cat.nr. 6.01.5.50/44 |
| Voorkant | ![]() |
Uit de publicatie:
1. Inleiding Op dit moment is er in Nederland nog geen mogelijkheid om hoog radio-aktief afval afkomstig van kerncentrales definitief op te slaan of op te bergen. De bestraalde splijtstofelementen van de kerncentrales Borssele en Dodewaard worden nu na een afkoelperiode in een waterbassin bij de reaktor getransporteerd naar Frankrijk en Engeland, alwaar opwerking plaats zal vinden. Bij dit opwerkingsproces wordt onder andere hoog radio-aktief warmteproducerend afval afgescheiden en zogenaamd kernsplijtingsafval (KSA), dat in glasblokken ingesloten is en ook warmte produceert. Dit afval zal in de loop van de jaren negentig terug getransporteerd worden naar Nederland (net als het niet-warmteproducerende hoog-, middel- en laagaktieve afval dat bij de opwerking ontstaat). Tegen die tijd moet er dus een oplossing gevonden zijn voor de opberging dan wel tijdelijke opslag van dit hoog radio-aktieve afval. De faciliteit voor opberging/ opslag moet daarnaast ook bestraalde warmteproducerende splijtstofelementen kunnen herbergen, indien besloten wordt tot uitbreiding van kernenergie in Nederland zonder dat opwerking plaatsvindt. De Nederlandse regering heeft nog géén beslissing genomen over de definitieve opberging van radio-aktief afval (wellicht in geologische zoutformaties). Er is gekozen voor een interim-opslag: totdat de definitieve opberging te realiseren is wordt het radio-aktieve afval opgeslagen in bovengrondse konstrukties, die mens en milieu afdoende moeten beschermen tegen direkte straling en het vrijkomen van radio-aktieve deeltjes. Na afloop van de interim-opslag (die 50 tot 100 jaar moet kunnen duren) wordt het afval naar een definitieve opberglokatie gebracht. Sinds 1982 kent Nederland één organisatie die zich bezig houdt met opslag en verwerking van al het radio-aktief afval: de Centrale Organisatie Voor Radioactief Afval (COVRA) B.V.. In de loop van de jaren negentig zal deze organisatie dus ook het hoog radio-aktieve kernafval dienen op te slaan. Voordat de COVRA kan beginnen met de bouw van de opslagfaciliteiten voor het kernafval moet een vergunning verleend worden door de autoriteiten. De vergunningaanvraag zal tegelijkertijd met een lokatie-gebonden Milieu-Effekt-Rapport gepresenteerd worden. De bedoeling is dat dat begin november 1987 zal plaatsvinden. Wat de lokatie betreft gaat de voorkeur van de COVRA uit naar het Sloegebied bij de gemeente Borssele op het terrein van de N.V. Provinciale Zeeuwse Energie Maatschappij (lit 6,7). Voorafgaand aan het lokatie-gebonden Milieu-Effekt-Rapport is in oktober 1985 een lokatie-onafhankelijk Milieu-Effekt-Rapport verschenen waarin globaal werd aangegeven welke plannen de COVRA had ten aanzien van de diverse soorten afval en wat de gevolgen zouden zijn voor het milieu bij de uitwerking van dergelijke plannen (zie lit 1,2). Ten aanzien van de produktie van het kernafval (bestraalde splijtstofelementen en kernsplijtingsafval) werden een tweetal scenario's beschouwd: - Scenario 1 : Géén uitbreiding van kernenergie in Nederland. De huidige kerncentrales in Borssele en Dodewaard blijven in bedrijf en hebben een bedrijfstijd van 30 jaar. - Scenario 2 : Wèl uitbreiding van kernenergie in Nederland met een vermogen van 2000 MWe. De centrales in Borssele en Dodewaard blijven gewoon in bedrijf (dus als in Scenario 1).
Deze publicatie is alleen op papier bij Laka beschikbaar, niet als pdf.
Publicaties zijn te leen of informeer of we een kopie kunnen maken. Soms, als we tijd hebben, lukt dat tegen kostprijs van de kopieën.

