Publicatie Laka-bibliotheek:
Kernafval. Praktische behandeling van afval van kerncentrales in Nederland

AuteurGKN, Erpers Royaards
1-01-4-10-14.pdf
Datum1982
Classificatie 1.01.4.10/14 (AFVAL - ALGEMEEN)
Voorkant

Uit de publicatie:

1. INLEIDING

Het afval van onze industriële bedrijvigheid vormt een probleem voor 
onze gezondheid en ons milieu. Met name het afval van de kernenergie 
leidt tot publieke zorg. Dit is begrijpelijk, omdat de praktische 
oplossing van dit nieuwe afvalprobleem nog nergens ter wereld is 
voltooid. Ook al zijn vakmensen vol vertrouwen dat goede oplossingen 
bestaan en in de praktijk gebracht kunnen worden, toch heerst bij het 
publiek veel twijfel. Deze twijfel leidt er toe dat de uitvoering 
wordt vertraagd, omdat een publieke aanvaarding daarvan noodzakelijk 
is. Die vertraging leidt er weer toe dat de twijfel aan de voorgestelde 
uitvoering toeneemt. Zo'n neerwaartse vertrouwensspiraal kan alleen 
doorbroken worden als de communicatie tussen vaklui en het publiek 
aanzienlijk wordt verbeterd. Om daaraan bij te dragen is dit boekje 
geschreven.

Denk niet dat het probleem van kernafval pas onlangs onderkend is. Het 
gevaar van de stralingsgiftigheid van radioactieve stoffen is minstens 
een halve eeuw bekend. Dat ze een industrieel probleem vormen was al 
duidelijk in 1943, toen een studie begon van het effect van die stoffen 
op vis in de rivier waarmee de eerste kernreactoren werden gekoeld, 
terwijl tevens werd gelet op effecten op bomen en planten, dieren en 
mensen. In de veertiger jaren zijn alle belangrijke effecten gevonden 
en de belangrijkste methoden voor het voorkomen ervan ontwikkeld. In 
1955 vond de eerste internationale conferentie plaats over de 
afvalbehandeling. Toen reeds waren de specialisten het er over eens dat 
de beste methode voor het behandelen van het kernsplijtingsafval bestaat 
in het vastleggen in lekdichte materialen en het onderbrengen daarvan in 
diepe, stabiele bodems. De eerste gedetailleerde studies over het 
gebruik van steenzout-formaties daarvoor verschenen in 1964. In 1965 
begon een 19 maanden durende proefopslag van verglaasd afval in een verlaten 
zoutmijn bij Lyons (Kansas, V.S.). De proeven hadden een gunstig resultaat, 
maar plannen om hier een eindopslagplaats te maken werden in 1972 opgegeven 
wegens twijfel aan de lekdichtheid van de desbetreffende formatie.