Publication Laka-library:
Irak
| Author | Koninklijk Instituut voor de Tropen |
| Date | |
| Classification | 5.15.0.00/03 (IRAQ) |
| Front | ![]() |
From the publication:
Inleiding Irak, of zoals de Arabieren zeggen 'al Jumhuriyya al-'Iraqiyya' is gelegen in het gebied dat ook buiten het Nabije Oosten als Mesopotamië een algemene bekendheid heeft. Eufraat en Tigris waren en zijn nog steeds de twee levensaders. Deze twee stromen brengen het voor de landbouw zo noodzakelijke water naar de in de loop vanmiljoenen jaren in een woestijnmilieu opgebouwde sedimentatievlakte. In tegenstelling tot de situatie in Egypte heeft het landschap hier een open karakter. Deze openheid heeft het land, dat een oppervlakte heeft van 435.000 km2 (bijna 11x Nederland) en een bevolking van 12 miljoen (1977), gemaakt tot een gemakkelijk van buitenaf te betreden en te beïnvloeden gebied. Dit verklaart mede de pluriformiteit van de hier thans levende bevolking en de wisselingen die in de loop der tijd in de bestaansbasis van Tweestromenland zijn opgetreden. Nu eens was het gebied dank zij een sterk centraal gezag het domein van sedentaire akkerbouwers, dan weer waren het nomadische veetelers die er rondtrokken. Deze wisselingen lopen parallel met perioden van bloei en verval die het gebied heeft gekend. De Soemerische, Babylonische en Assyrische kulturen dateren alle van ver voor het begin van onze jaartelling. De Soemerische en Babylonische beschaving was gebaseerd op de geïrrigeerde landbouw in de alluviale sedimentatievlakte van Eufraat en Tigris, de Assyriërs daarentegen bewoonden het regenlandbouwgebied in het wat meer noordwestelijk gelegen Zagros-Voorland. Ook tijdens de grote bloeiperiode van de Abassidendynastie van 750 tot 1258 n. Chr. vormde de akkerbouw de basis van het bestaan in het Tweestromenland. Na deze tijd echter brak opnieuw een periode van verval aan. Het werden de meest sombere en duistere eeuwen voor het land. Nomadische veeteelt was praktisch nog de enige wijze om te overleven. Regelmatigoptredende epidemieën decimeerden de bevolking. Aan de stichting en de val van de Abassidendynastie zijn gebeurtenissen voorafgegaan die zeer ingrijpend zijn geweest voor de daarna volgende eeuwen en doorwerken tot op de dag van vandaag. Daar is in de eerste plaats de arabisering en islamisering van het Tweestromenland in de 7e eeuw n. Chr. In de tweede plaats is er de verwoesting van het reeds duizenden jaren bestaande irrigatiesysteem bij de Mongoleninvallen onder Jenghis Khan in 1258. Deze laatste gebeurtenis dompelde het land in een zo trieste en uitzichtloze situatie als het voorheen nimmer had gekend. Dit heeft twee tot drie eeuwen geduurd. De islamisering en arabisering heeft een blijvend stempel op de bevolking gedrukt. Ook thans nog wonen in het gebied overwegend islamitische Arabieren. De bevolkingssamenstelling is echter sterk heterogeen. De meerderheid bestaat uit de in de alluviale sedimentatievlakte van Eufraat en Tigris wonende Arabische shi'ieten, de politieke macht is gekoncentreerd bij de in het noordwesten levende Arabische soennieten die met ongeveer 20% van de bevolking de grootste religieuze minderheid vormen. De belangrijkste etnische minderheid wordt gevormd door de in het noorden wonende en naar een eigen staat strevende, overwegend soennietische Koerden. Politieke instabiliteit behoort vooral hierdoor tot de kenmerken van het land.
This publication is only available at Laka on paper, not as pdf.
You can borrow the publication or request a copy. When we're available, this is possible for a small fee.

