Publication Laka-library:
Toetsingsadvies over de inhoud van het milieu-effectrapport URENCO Nederland vof. (1993)
| Author | Commissie MER |
![]() | 1-01-8-36-26.pdf |
| Date | June 1993 |
| Classification | 1.01.8.36/26 (URENCO/UCN ALMELO - LICENSING PROCEDURES & LAWSUITS) |
| Front | ![]() |
From the publication:
INLEIDING URENCO Nederland v.o.f., gevestigd te Almelo, heeft het voornemen de capaciteit voor verrijking van uranium uit te breiden tot maximaal 2500 tSW/jaar. De uitbreiding zal gefaseerd plaatsvinden in relatie tot de ontwikkeling van de orderportefeuille. De uitbreiding geschiedt deels door het bijplaatsen van centrifuges in de SP4-verrijkings- fabriek. De vergunde capaciteit voor deze fabriek wordt hiermee verhoogd van 1300 tot 1500 tSW/jaar. Ook wordt een geheel nieuwe verrijkingsfabriek gebouwd met een gefaseerd opgebouwde maximale capaciteit van 2000 tSW/jaar. Aan de vigerende vergunning ingevolge de Kernenergiewet (Kew), verleend op 10 januari 1992, is de voorwaarde gekoppeld dat vóór 1 januari 1996 een vergunningaanvraag moet worden ingediend die de gehele inrichting omvat. Deze aanvraag, op basis van artikel 15, onder b, Kew, zou voorzien moeten zijn van een milieu-effectrapport (MER). Op basis van het Besluit Milieu-effectrapportage is de voorgenomen activiteit echter niet m.e.r.-plichtig. Ten behoeve van de vergunningverlening wordt derhalve, gerelateerd aan het MER-besluit, een vrijwillige m.e.r.-procedure doorlopen. Bevoegde gezagsorganen voor de vergunningverlening zijn de ministers van Economische Zaken (coördinatie), van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. De startnotitie is bekendgemaakt op 10 april 1992. Het MER heeft ter inzage gelegen van 27 april 1993 tot en met 28 mei 1993 (zie bijlage 2). Per brief van 2 april 1993 (zie bijlage 1) is de Commissie voor de milieu-effectrapportage verzocht het toetsingsadvies uit te brengen. De samenstelling van de werkgroep die het advies heeft opgesteld is weergegeven in bijlage 8. De werkgroep vertegenwoordigt de Commissie voor de m.e.r. en wordt verder in dit advies aangeduid als "de Commissie". In haar toetsingsadvies is de Commissie uitgegaan van: - de eisen die de Wet milieubeheer (artikel 7.10) stelt aan de inhoud van een milieu-effectrapport, mede gelet op de richtlijnen voor de inhoud van het MER die door het bevoegd gezag zijn vastgesteld; - de eis dat het MER geen onjuistheden bevat (artikel 7.23, tweede lid, Wet milieubeheer). De inspraakreacties die via het bevoegd gezag zijn ontvangen (zie bijlage 4) zijn in dit advies in beschouwing genomen. Voor zover de reacties betrekking hebben op de kwaliteit van het MER, zijn zij middels voetnoten in het advies verwerkt. In hoofdstuk 2 van dit advies wordt het MER getoetst op hoofdlijnen. Dit hoofdstuk bevat een algemeen oordeel over de bruikbaarheid van het MER als basis voor de besluitvorming over de activiteit. Hoofdstuk 3 bevat de overige, voor de besluitvorming relevante, opmerkingen van de Commissie op de verschillende onderdelen van het MER. TOETSING VAN HET MER OP HOOFDLIJNEN Uit het MER kan geconcludeerd worden dat de invloed van de uraniumverrijkingsfabriek relatief gering is. Het wordt echter niet altijd duidelijk hoe de milieugevolgen zich verhouden tot de regelgeving. Dit geldt met name voor de toetsing van het verhoogde stralingsniveau aan de terreingrens bij de tails-opslag (0,5 µSv/uur tegen een achtergrond van 0,1 µSv/uur). Continu verblijf ter plaatse zou resulteren in een extra dosis van circa 4 mSv/jaar. De maximaal aanvaardbare dosis volgens de Nota Omgaan met Risico's van Straling (NORS) bedraagt 0,04 mSv/jaar. Het MER maakt niet in één oogopslag duidelijk dat dit niveau circa 100 maal lager ligt dan het maximaal mogelijke dosistempo aan de terreingrens ter hoogte van de tails-opslag. Voor de besluitvorming en voor insprekers kan dit belangrijke informatie zijn. Overigens is continu verblijf aan de terreingrens weinig reëel. Uitgaande van een meer realistische verblijftijd van 15 minuten per dag wordt de maximaal aanvaardbare dosis van 0,04 mSv/jaar benaderd. Het MER biedt echter voldoende inzicht in de milieugevolgen van de huidige en van de beoogde configuratie van de verrijkingsfabriek en kan daarom dienen als basis voor de besluitvorming over de vergunningverlening. De Commissie plaatst echter in hoofdstuk 3 van dit advies nog enkele kanttekeningen bij onderdelen van het MER. Deze kanttekeningen kunnen van belang zijn bij de besluitvorming.


